شاید کمتر کسی از علاقه مندان به حوزه فضایی باشد که در مورد سیروس برزو چیزی ندیده یا نشنیده باشد. متاسفانه هفته فضای امسال با از دست دادن این عزیز به دلیل ابتلا به ویروس کووید-۱۹ همراه شد.

سیروس برزو یکی از قدیمی‌ترین روزنامه‌نگاران علم در ایران بود که فعالیت‌های مطبوعاتی خود را از سال ۱۳۵۹ هجری شمسی در ماهنامه دانشمند آغاز کرد. برزو در دهه ۱۳۶۰ سردبیر نشریه کیهان علمی بود و سپس ماهنامه «مرزهای بیکران فضا» در سال ۱۳۶۹ (۱۳۶۹ تا ۱۳۷۲) بنیان گذاشت. سیروس برزو بیش از ۱۷۰۰ مقاله در نشریه‌های دانشمند، دانستنیها، آسمان شب، اطلاعات علمی، نوآور، هوافضا، فضانورد، فناوری فضایی نوشته است. سیروس برزو در طول دوستی با فضانوردان مختلف جهان علی‌الخصوص روسیه و آمریکا، مجموعه‌ای از یادمان‌های فضایی را در مدت زیادی جمع کرده‌است که در قالب نمایشگاه در سال‌های مختلف در تهران، اصفهان و دامغان به نمایش عموم درآمده‌است.

از جمله این یادمان‌ها می‌توان به تمبرهای فضایی، بسته‌های غذایی فضانوردان، عکس‌های امضاءشده توسط فضانوردان سرشناس، ماکت موشک‌ها و فضاپیماهای سرنشین‌دار، پوسترهای آموزشی و اینفوگراف‌های مرتبط به تاریخ فضانوردی، مدال‌ها و الواح یادبود، اشیای بازگشته از ایستگاه فضایی بین‌المللی، اشیاء شخصی فضانوردان از جمله دستکش فضانوردی گوردون کوپر، فضانورد آمریکایی، لباس فضانورد مسلمان سالیژان شالیپوف و غیره اشاره کرد.

به نظرم از مهمترین خدماتی که ایشان به جامعه فضایی ایران داشته و من به عینه شاهد آن بودم ارتباط موثر با فضانوردان روسی و شوروی سابق بوده و این ارتباطات در سطوح کلان مدیریتی و سیاستگذاری کشور منجر به انتقال دانش و تجربه شده است. از جمله یادگاری هایی که من افتخار داشتم از استاد برزو دریافت کنم عکس و تمبر امضا شده دو فضانورد سابق شوروی الکساندر الکساندرف و الکساندر لازوتکین بود. روحش شاد و یادش گرامی